Wtórna traumatyzacja – przeciwdziałanie. Program modułowy.
Ci, którzy pomagają, czasem sami potrzebują pomocy
Zaangażowanie się w wolontariat może mieć różne pobudki: od potrzeby samorealizacji, poczucia sensu i życiowej misji, po mniej lub bardziej uświadomione osobiste korzyści. Wolontariusze to osoby o dużej empatii, co z jednej strony skłania ich do poświęcenia swojego prywatnego czasu na niesienie pomocy innym, z drugiej zaś ta sama ponadprzeciętna empatia wystawia ich na oddziaływanie trudnych sytuacji, z którymi mogą przestać sobie radzić.
Wypalenie i wtórna traumatyzacja
W wielu organizacjach pozarządowych można zaobserwować zjawisko podatności wolontariuszy pracujących z dziećmi w trudnej sytuacji na syndrom wypalenia zawodowego ze względu na przytłaczający ciężar historii dzieci i piętno środowisk, w których się one wychowują. Niezależnie od wsparcia, którego udzielają dzieciom, sami wolontariusze wcześniej czy później będą potrzebować wsparcia. Jako osoby ponadprzeciętnie empatyczne, po etapie początkowego entuzjazmu z czasem mogą przestać radzić sobie psychicznie z trudnymi historiami. Jeśli są pozostawione same sobie, ich entuzjazm, i poczucie sprawczości (autonomii) słabnie, pojawia się stres, rozczarowanie, w rezultacie skłonność do kontynowania wolontariatu w przyszłości spada.
Dla organizacji pozarządowych wyzwaniem jest zatem nie tylko pozyskanie oddanych i długoterminowo współpracujących wolontariuszy, ale również motywowanie, wspieranie oraz wzmacnianie ich, co ma znaczący wpływ na wzrost zaangażowania oraz satysfakcji ze współpracy z NGO.
Szczególnie jeśli w zamian za długookresowe zaangażowanie otrzymują wsparcie w indywidualnym rozwoju, którego efektem jest wzrost samoświadomości, umiejętność radzenia sobie w sytuacjach trudnych i stresowych, wzmocnienie odporności, większa elastyczność. Tym samym osoby zaangażowane w wolontariat poza satysfakcją i cennym doświadczeniem zyskują umiejętności oraz kompetencje niezwykle przydatne w życiu zawodowym.
Jak wspierać i motywować wolontariuszy w organizacjach pozarządowych pracujących z dziećmi.
Brzmi dobrze, tylko jak to zrobić? Jak zdiagnozować czego organizacja i jej wolontariusze najbardziej potrzebują? Jak zaprojektować odpowiadające na te potrzeby szkolenie? Jak trafnie dobrać metody i narzędzia? Jak efektywnie zorganizować zasoby? Niewiele organizacji pozarządowych dysponuje profesjonalnym/kompleksowym programem szkoleniowym dedykowanym dla wolontariuszy pracujących z dziećmi.
Wolontariat, w którym zadbano o dwustronny przepływ energii (od wolontariuszy do organizacji pozarządowych oraz ich podopiecznych i z powrotem do wolontariuszy) jest szczególnym rodzajem wymiany, z której korzystają organizacje i wolontariusze.
Na te pytania szukaliśmy odpowiedzi w projekcie Motywuj. Wspieraj. Wzmacniaj. Program szkoleniowy dla wolontariuszy pracujących z dziećmi.
Kompleksowy modułowy program szkoleniowy
Moduły szkoleniowe odnoszą się do kluczowych obszarów rozwojowych, takich jak motywacja, inteligencja emocjonalna, komunikacja, radzenie sobie z sytuacjami trudnymi, a także wspierające rozwój osobisty wolontariuszy. Program szkoleniowy zawiera również opis, rekomendacje i metodykę zastosowania w każdym module różnych narzędzi szkoleniowo-rozwojowych.
Istotnym elementem Programu jest również przewodnik dla trenerów, który podpowiada jak badać potrzeby danej organizacji (i jej wolontariuszy), na co zwrócić uwagę wybierając jeden czy kilka modułów szkoleniowych do wdrożenia.
Na stronie projektu jest również dostępny Raport z dobrych praktyk opracowany przez partnera norweskiego (dostępny w języku angielskim i norweskim), który powstał na bazie wywiadów przeprowadzonych w norweskich organizacjach pozarządowych. Dokument zawiera szerokie spektrum praktyk i rozwiązań wspierających wolontariuszy w utrzymaniu ich motywacji i zaangażowania. Udział Norwegów angażujących się w wolontariat sięga 80%, co może wynikać z kultury społeczeństwa obywatelskiego, jak również umiejętnego zarządzania i wspierania wolontariuszy.
Strona Programu z dostępem do materiałów
